Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
EN

Moataz Rageb

Portret van Moataz Rageb

Wie: Moataz Rageb (1987)
Studie: Master Sociologie
Eerste baan: Helpen in mijn vaders restaurant.
Favoriete plek op de UvA: Het Spinhuis, maar dat is helaas niet meer van de UvA. Er heerste daar een fijne huiskamersfeer.
Onmisbaar: Studiegenoten om mee samen te werken en om de stof mee te bespreken.

Ras-Amsterdammer Moataz Rageb nam na zijn middelbare school een jaar rust. Hij werkte veel en raakte steeds meer gefascineerd door documentaires over wat mensen beweegt en hoe samenlevingen in elkaar steken. Na veel online research kwam hij erachter dat de bachelor Sociologie perfect aansloot bij zijn nieuw ontwikkelde interesses. Nu specialiseert hij zich met de eenjarige master Sociologie.

Wat was voor jou de doorslaggevende factor om voor de bachelor sociologie te kiezen?         

'In de rankings stond de opleiding Sociologie aan de UvA het hoogst aangeschreven in Nederland. Toen was de keuze snel gemaakt: in 2014 begon ik hier met mijn bachelor. De studie biedt je de tools en de concepten waarmee je op een andere manier naar de samenleving gaat kijken en waarmee je sociale processen beter kunt leren begrijpen. Ik weet nu dat samenlevingen nog veel complexer zijn dan je zou denken.'

De Masterweek nam mijn laatste twijfel weg.

Is het een stoffige studie? Vooral veel studieboeken, niet?

'Totaal niet. Natuurlijk, in het eerste jaar krijg je vooral les over de grote, klassieke denkers en over hoe zij de traditie van de sociologie hebben gebracht tot waar die nu is. In het tweede en derde jaar ga je wat meer specialiseren en krijg je de ruimte de vakken te kiezen die je interessant vindt. Ik koos vakken die in de richting gingen van stadssociologie. Je leert dan al snel hoe je sociologisch onderzoek moet doen. Tijdens mijn tweede studiejaar begon ik mijn deelname aan het project Vooruit!. Het initiatief is gestoeld op studenten, die een woning krijgen in ruil voor maatschappelijk werk. Daardoor kon ik meteen toepassen wat ik leerde. Het zoeken van verbinding met de praktijk vind ik daarin belangrijk. Het maakt de stof levend en je kunt meteen iets teruggeven aan de samenleving.'

De International Classroom is erg horizonverbredend.

Doet de UvA genoeg om je te motiveren?

'Om sociologie te studeren, moet je leergierig zijn. Je moet nieuwsgierig zijn. Naast mijn studie onderneem ik veel, omdat ik met mijn kennis een bepaalde impact wil creëren. Ik heb bij Amsterdam United gezeten, het diversiteitsplatform van de UvA, waar ik pleitte voor diversiteitsbeleid. Ook was ik lid van studentenpartij UvAsoc!aal. Als studentassessor heb ik met het college van bestuur vergaderd over hoe bepaalde problemen van studenten in de minisamenleving van de universiteit kunnen worden opgelost. Voor mij is de wisselwerking tussen de kennis en de praktijk waarin je die kunt toepassen heel belangrijk. Ik wil wel onderzoeker worden, maar alleen als mijn onderzoek daadwerkelijk een bepaald nut dient. Dus ja, de UvA biedt mij meer dan genoeg mogelijkheden om mijzelf te ontplooien.'

In de rankings stond de opleiding Sociologie het hoogst aangeschreven.

Wat vind je bijzonder aan je master en de UvA?

'Nou, in de master zit ik in een International Classroom. Deze gaat uit van het idee dat een internationale groep van meerwaarde is voor het leerproces van studenten. Het bestaat nog niet zo lang en is onderdeel van de internationalisering van de UvA. Als ik in die klas zit en de dingen die ik leer interpreteer binnen de normen van de Nederlandse samenleving waarin ik opgroeide, dan wordt me een spiegel voorgehouden door de internationale studenten. Die zeggen: ja, dat geldt voor de context van Nederland, maar in Amerika hebben we een heel ander soort samenleving, waar weer andere processen gaande zijn. Je leert dingen daardoor beter in context te plaatsen. Het is horizonverbredend. Het mooie aan de UvA is, dat het wordt gemaakt door de community - studenten, docenten en bestuur samen. Iedereen kan worden meegenomen in het verbeterproces. Toen ik begon met mijn studie aan de UvA, waren er aspecten waarvan ik dacht dat ze beter konden. En kon ik daar zelf ook aan meewerken en is de UvA ook steeds aan het verbeteren. In de studentenraad, de verschillende commissies waarin ik actief was en als studentassessor heb ik bijvoorbeeld meer diversiteit en maatschappelijke studentbetrokkenheid bepleit.'