Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!
EN

Julie Nürnberger

Julie Nürnberger

Wie: Julie Nürnberger (1996)
Studie: Bachelor Psychologie, specialisaties Klinische Psychologie en Ontwikkelingspsychologie
Eerste baan: Bijles geven
Favoriete plek op de UvA: De Lutherse Kerk op het Spui, ik kom er niet vaak maar vind hem prachtig
Onmisbaar: Colleges, anders zou je gewoon een boek kunnen lezen

Julie Nürnberger kiest voor Psychologie aan de UvA, notabene in plaats van in haar thuisland Duitsland. Ze doet het NT2-examen Nederlands en slaagt met vlag en wimpel. Dit is de zesde taal die ze dan vloeiend spreekt. Na twee minors, twee specialisaties én het Honoursprogramma gaat ze binnenkort op uitwisseling naar Canada om zich te verdiepen in Sexuality and Gender Studies.

En dan begin je als Duitse aan een studie Psychologie in Amsterdam, gegeven in het Nederlands. Erg wennen?

'Best wel een beetje, ja. Studeren vond ik in het begin moeilijker dan ik had verwacht. Ik woonde natuurlijk in een nieuw land en studeerde in een nieuwe taal, dus ik vroeg veel van mezelf. Op advies van mijn vader zette ik door, ik dacht: ik kijk het in ieder geval een jaar aan. In het tweede semester van het eerste jaar haalde ik opeens een 8,5 voor een vak, dat was het moment dat het omsloeg. Mijn Nederlands was toen beter en ik kreeg meer vertrouwen in mezelf. Qua inhoud is de studie Psychologie wel ongeveer wat ik verwachtte. Je begint breed en specialiseert je gedurende de studie steeds verder, wat ik een fijne structuur vind. In het eerste jaar bieden je vakken een soort overzicht van de verschillende specialisaties die je later kunt kiezen. Daarnaast krijg je altijd statistiek en onderzoeksvaardigheden. Het tweede jaar zou ik meer beschrijven als je wetenschappelijke basis. Je leert daarin veel onderzoeksvaardigheden, gespreksvaardigheden, wetenschapsfilosofie en een beetje diagnostiek. In het derde jaar ga je je echt specialiseren.'

Ik was er klaar voor om de diepte in te gaan.

Jij houdt ervan om alles uit jezelf te halen. Biedt de UvA je daar genoeg ruimte voor?

'Eigenlijk is het de bedoeling dat je in je derde jaar maar één specialisatie kiest, maar ik heb ervoor gekozen om er twee te doen, want dan kon gewoon. Ik doe nu Klinische Ontwikkelingspsychologie en ga binnenkort over op Klinische Psychologie. Je kunt je specialisaties niet parallel volgen, maar er is wat overlap tussen de vakken. Daarom duurt mijn tweede specialisatie maar een half jaar. Voor mij is dit perfect, omdat ik één richting niet voldoende zou vinden. Eigenlijk volg ik dus twee derde jaren. In het half jaar dat ik overhoud na mijn tweede specialisatie, ga ik op uitwisseling naar Canada. Ik ben daar aangenomen op de McGill University, waar ik me verder wil verdiepen in Sexuality and Gender Studies. Ik doe een jaar langer over mijn bachelor, maar heb eruit gehaald wat erin zit. Ik heb het Honoursprogramma gedaan en heb naast mijn studie Psychologie twee minoren gevolgd: eentje in Communicatiewetenschap en eentje in Sexuality and Gender Studies dus. Die laatste minor heb ik gekozen omdat ik er nog niet zoveel over wist. Ik ben wel betrokken, maar niet echt persoonlijk betrokken, snap je? Ik ben wit, middenklasse, hetero: ik heb zelf niet te maken met discriminatie. Juist daarom vind ik het voor mezelf belangrijk om me daarin te verdiepen en een kritische kijk op de psychologie te ontwikkelen. Ik wil meer weten over onderdrukking op verschillende gebieden en over de referentiekaders waarmee we allemaal werken. Die van mij zijn heel anders dan die van iemand van kleur of met een andere geaardheid. Het is belangrijk om op je eigen kader te reflecteren en je niet alleen te focussen op de meerderheid.'

De docenten zijn betrokken bij de studenten en weten veel over de praktijk te vertellen.

Ben je blij met je docenten en medestudenten hier in Nederland?

'De docenten bij Psychologie zijn heel leuk. Ze zijn betrokken bij de studenten en weten veel over de praktijk te vertellen. Veel docenten hebben een duobaan, waarin ze het lesgeven combineren met de praktijk waarin ze als psycholoog werken. Science Practitioner heet dat. Dat zou ook mijn droombaan zijn voor de toekomst. Ik denk dat het goed is als mensen die lesgeven hun praktijkervaring kunnen meenemen naar de universiteit. Ook de studenten zijn gezellig. Nederlanders zijn niet super open, maar als je eenmaal tot ze doordringt zijn ze echt aardig.'

Als je Amsterdam echt leert kennen, ontdek je veel mooie hoekjes en alternatieve dingen.

En heb je aan de UvA en in Amsterdam de vrijheid gevonden die je zocht?

'Helemaal, ja. Ik vind Amsterdam een supermooie stad. Het is klein, maar heeft van alles wat. Cultuur, natuur, feesten. Er is hier een uitgebreide muziekscene. Als je Amsterdam echt leert kennen, ontdek je veel mooie hoekjes en alternatieve dingen. De Ceuvel in Amsterdam Noord bijvoorbeeld, of Garage Noord: die plekken zijn zo mooi en creatief. Alleen de zoektocht naar een kamer was iets lastiger. Ik heb twee jaar lang bij een gezin gewoond en op hun dochter gelet in ruil voor een onderkomen. Nu ben ik Residence Assistant, ik woon als huismeester in een studentenhuis van de UvA zelf. Omdat ik binnenkort naar Canada ga, moet ik daar helaas uit. Gelukkig heb ik nu meer connecties in de stad die kunnen helpen bij het vinden van een kamer als ik terug ben.'